مکمل ویتامین ث 500 میلی گرمی ایکس مارت با تامین حداکثری ویتامین ث مورد نیاز بدن می تواند به تقویت سیستم ایمنی کمک کند، همچنین ویتامین ث در عملکرد مناسب بسیاری از اندام های بدن نیز نقش مهمی را ایفا می کند.

ویتامین ث یک ویتامین محلول در آب است که مقادیر اضافی آن از طریق ادرار دفع می گردد، از این رو نگرانی از بابت سمیت در صورت مصرف دوز بالای آن وجود ندارد. این ویتامین در بدن انسان ساخته نمی شود، از این رو نیاز به ویتامین ث تنها از طریق رژیم غذایی تامین می گردد.

اگرچه دلیل اصلی کمبود ویتامین ث به علت رژیم غذایی نامناسب است، ریسک فاکتورهای متعدد دیگری نیز شناسایی شده اند که شامل سیگار کشیدن، بارداری، استعداد ژنتیکی، سن کم یا بالا، ورزش شدید و بیماری های مرتبط با سندرم متابولیک همچون فشارخون، دیابت و چاقی که همگی در کمبود ویتامین ث دخیل هستند. این ویتامین باعث تحریک سنتز کلاژن  می شود، که مسئول حفظ خاصیت ارتجاعی و سفتی پوست است و در کاهش چین و چروک و علائم پیری کمک کننده است.

هرچه یک بافت از نظر متابولیکی فعال تر باشد (غدد فوق کلیه، مغز کلیه، پانکراس، تیموس، طحال) دارای میزان بالاتری از غلظت ویتامین ث است.

ویتامین ث به واسطه عملکرد آنتی اکسیدانی در کاهش احتمال ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و پیشگیری از ابتلا به سرطان و جلوگیری از روند پیشرفت بیماری های دژنراتیو همچون آلزایمر موثر است.

ویتامین ث با خاصیت خنثی کردن رادیکال آزاد باعث ایجاد خاصیت UV-Protective می شود و به عنوان یک ماده موثر در محافظت از پوست در برابر اشعه UV در نظر گرفته می شود. مطالعات نشان می دهد که ویتامین ث در درمان هایپرپیگمنتیشن، ملاسما و لکه های خورشیدی موثر است. از این رو به عنوان یک ماده موثر در ترکیبات مواد ضد لک پوستی مورد استفاده قرار می گیرد. به نظر می رسد این فعالیت به دلیل توانایی دخالت در سایت فعال تیروزیناز، در آنزیم های محدود کننده سنتز ملانین رخ می دهد.

ویتامین ث به جذب بهتر آهن، کلسیم و فولیک اسید در بدن کمک می کند و منجر به جلوگیری از پاسخ های آلرژیک می گردد، کاهش محتوی ویتامین ث درون سلولی منجر به سرکوب سیستم ایمنی می گردد.

ویتامین ث نقش های مهمی در عملکرد مغز دارد که فراتر از نقش آنتی اکسیدانی آن است، به عنوان کوفاکتور آنزیمی در بیو سنتز کلاژن، کارنیتین، تیروزین و هورمون های پپتیدی فعالیت می کند، که منجر به تحریک تولید میلین و بلوغ و تمایز نرون ها می گردد. کمبود ویتامین ث یک فاکتور مشترک در پیشرفت بیماری های نرودژنراتیو همچون آلزایمر، پارکینسون، هانگتینگتون، ام اس و بیماری های روانی همچون افسردگی، عصبیت و شیزوفرنی به شمار می رود.