در فصول سرد تعریق بدن کاهش یافته و از طرفی به علت استفاده از وسایل گرم کننده، رطوبت هوا نیز کم شده و تبخیر از سطح پوست بیشتر می‌شود که از عوارض آن تشدید خشکی پوست است. از طرفی چون غدد مترشحه چربی در کودکان زیر سن بلوغ هنوز فعال نشده است، خشکی پوست در فصول سرد در اطفال شایع‌تر و شدید‌تر است. این خشکی در نواحی لب‌ها، نوک و کناره‌های بینی (به ویژه در صورت سرماخوردگی که دائما در حال تمیز کردن بینی هستند)، گونه‌ها، دست‌ها که محل شست‌وشو و تماس مداوم با گرد و خاک و سایر مواد هستند و همچنین کف پا‌ها که در تماس با سطوح هستند، بیشتر مشهود است. علائم آن از احساس خشکی و کشش پوست و پوسته‌‌ریزی و در موارد شدید‌تر، ترک ترک شدن، خارش و سوزش به همراه قرمزی و تورم و در صورت عدم درمان اضافه شدن عفونت است. همچنین بیماری‌هایی مانند درماتیت آتوپیک (یک نوع اگزما)، پسوریازیس و ایکتیوز که ارثی هستند و همچنین خشکی پوست ناشی از سوء تغذیه، هیپوتیروئیدیسم و دیابت در فصول سرد تشدید می‌شود.