1.داروهای مسکن

این داروها برای کنترل درد ناشی از عبور سنگ کلیه از مجرای ادرار استفاده می‌شوند. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن و همچنین استامینوفن، گزینه‌های رایجی برای مدیریت درد هستند. در موارد اورژانسی و نادر، اپیوئیدها مانند مورفین یا کتورولاک نیز تجویز می‌شوند.

2.آلفا-بلوکرها و مسدودکننده‌های کانال کلسیم

داروهایی نظیر آلفا-بلوکرها و مسدودکننده‌های کانال کلسیم با شل کردن عضلات صاف حالب، عبور سنگ کلیه را آسان‌تر می‌کنند. از جمله این داروها می‌توان به تامسولوسین (Tamsulosin) اشاره کرد که به دلیل اثر گشادکنندگی بر حالب، سنگ را سریع‌تر از کلیه به مثانه هدایت می‌کند. لازم به ذکر است که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) هنوز استفاده از این داروها را برای درمان سنگ کلیه تأیید نکرده است.

3.داروهای قلیایی‌کننده ادرار

برای حل‌کردن سنگ‌های اسید اوریکی، داروهای قلیایی‌کننده ادرار مانند سیترات پتاسیم یا بی‌کربنات سدیم تجویز می‌شوند. این داروها با تنظیم سطح pH ادرار و کاهش اسیدیته، تا ۷۰ تا ۸۰ درصد احتمال حل‌شدن این سنگ‌ها را افزایش می‌دهند. مصرف زیاد آب همراه با این داروها توصیه می‌شود.

4.داروی آلوپورینول

آلوپورینول (Allopurinol) یکی از داروهای موثر برای کاهش تولید اسید اوریک در بدن است و برای پیشگیری از تشکیل سنگ‌های اسید اوریکی تجویز می‌شود. این دارو به ‌ویژه برای افرادی که رژیم غذایی غنی از پروتئین حیوانی دارند یا به نقرس مبتلا هستند، مفید است.

5.شلاتورها

شلاتورها به مواد زائد در بدن متصل شده و آن‌ها را از سیستم بدن دفع می‌کنند. پنی‌سیلامین (Penicillamine) یک شلاتور موثر برای پیشگیری از سنگ‌های سیستین است. همچنین، سیترات‌ها به عنوان شلاتور کلسیم عمل کرده و از تشکیل سنگ‌های کلسیمی جلوگیری می‌کنند.

6.انواع آنتی‌بیوتیک‌ها

برای سنگ‌های استروویت که در نتیجه عفونت‌های باکتریایی ایجاد می‌شوند، استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها ضروری است. همچنین، داروی استوهیدروکسامیک اسید (Acetohydroxamic Acid) برای کاهش آمونیاک ادرار و جلوگیری از تشکیل این سنگ‌ها تجویز می‌شود. در برخی موارد، مصرف بلندمدت آنتی‌بیوتیک با دوز پایین برای پیشگیری از بازگشت عفونت توصیه می‌شود.

7.دیورتیک‌های تیازیدی

برای پیشگیری از تشکیل سنگ‌های کلسیمی، دیورتیک‌های تیازیدی نظیر هیدروکلروتیازید (Hydrochlorothiazide)، کلرتالیدون (Chlorthalidone) و اینداپامید (Indapamide) استفاده می‌شوند. این داروها با کاهش سطح کلسیم ادرار، احتمال تشکیل سنگ را کاهش می‌دهند.

8.قرص زول اوروسپت زولنگ رسپینا

این دارو با اثر ضدالتهابی و ضدعفونی‌کننده، به بهبود عفونت‌های ادراری و تسکین درد ناشی از دفع سنگ کلیه کمک می‌کند. مصرف این قرص برای افرادی که معده حساس دارند، ممکن است موجب تهوع یا مشکلات گوارشی شود. همچنین، مصرف هم‌زمان این قرص با داروهایی مانند متیونین و ویتامین C ممکن است اثربخشی آنتی‌بیوتیکی آن را کاهش دهد.

9.قرص رواتینکس

رواتینکس (Rowatinex) یکی از قوی‌ترین قرص دفع سنگ کلیه است که با خاصیت ضد اسپاسم و حل‌ کننده سنگ، به دفع راحت‌تر سنگ‌های کلیوی کمک می‌کند. عوارض جانبی احتمالی این قرص شامل تهوع، اسهال، سرگیجه و درد معده است. این دارو نباید در دوران بارداری، به‌ویژه سه‌ماهه اول، یا در افراد با مشکلات شدید کلیوی و عفونت حاد مصرف شود.